بیماری پارکینسون یک بیماری عصبی مزمن است که با علائمی مانند لرزش، کندی حرکت و سفتی عضلات همراه است. این بیماری به دلیل از دست رفتن سلولهای دوپامینرژیک در مغز ایجاد میشود.
دانشمندان در مطالعه جدیدی دریافتند که پیوند سلولهای دوپامینرژیک میتواند علائم بیماری پارکینسون را در موشها بهبود بخشد و سطح lncRNAها را در مغز تغییر دهد.
پیوند سلولهای دوپامینرژیک و درمان پارکینسون
سلولهای دوپامینرژیک مثل پیکهای کوچکی هستند که پیامهایی را در مغز جابجا میکنند. این پیامها به ما کمک میکنند تا حرکت کنیم، صحبت کنیم و به طور کلی از زندگی لذت ببریم. در بیماری پارکینسون، این سلولها به تدریج از بین میروند و علائمی مانند لرزش، کندی حرکت و سفتی عضلات ایجاد میشود.
پیوند سلولهای دوپامینرژیک مانند این است که پیکهای جدیدی به مغز اضافه کنیم تا جایگزین پیکهای از بین رفته شوند. این سلولها میتوانند به بهبود علائم بیماری پارکینسون کمک کنند.
lncRNAها مولکولهای دیگری در مغز هستند که به سلولها میگویند چه کاری انجام دهند. دانشمندان در این مطالعه دریافتند که پیوند سلولهای دوپامینرژیک میتواند سطح lncRNAها را در مغز تغییر دهد. این یافتهها نشان میدهد که lncRNAها ممکن است در اثرات درمانی پیوند سلولهای دوپامینرژیک نقش داشته باشند. تحقیقات بیشتر در این زمینه میتواند به توسعه روشهای درمانی جدید برای پارکینسون منجر شود.
نکته: این تحقیقات هنوز در مراحل اولیه است و برای اثبات اثربخشی پیوند سلولهای دوپامینرژیک به عنوان یک درمان برای پارکینسون به تحقیقات بیشتری نیاز است.
منبع:
Amini, A., Esmaeili, F. & Golpich, M. Possible role of lncRNAs in amelioration of Parkinson’s disease symptoms by transplantation of dopaminergic cells. npj Parkinsons Dis. ۱۰, ۵۶ (۲۰۲۴). https://doi.org/10.1038/s41531-024-00661-x
